وظیفه اصلی رمزگشای ویدئو فشرده سازی و فشرده سازی سیگنال های ویدئویی است. صنعت کامپیوتر رنگ واقعی را از طریق یک سیستم اندازه گیری 24 بیتی تعریف می کند. این میلیون ها رنگ را مشخص می کند، نزدیک به رئوس بینایی انسان. امروزه، یک مانیتور اصلی VGA دارای رزولوشن 640 در 480 پیکسل است، به این معنی که اگر فیلم نیاز به پخش با سرعت 30 فریم در ثانیه داشته باشد، باید تا 27 مگابایت اطلاعات در هر ثانیه ارسال شود. با چنین سرعتی، یک هارد 1 گیگابایتی تنها می تواند حدود 37 ثانیه اطلاعات ویدیویی را ذخیره کند، بنابراین فشرده سازی اطلاعات ضروری است. با دور انداختن برخی از اطلاعات دیجیتال یا انتخاب اطلاعات بصری که اغلب توسط چشم و مغز ما نادیده گرفته می شود، روش کاهش ظرفیت هارد دیسک مصرف شده توسط ویدئوها را رمزگشای ویدئو می نامند. نسبت فشرده سازی رسیورهای ویدئویی از 2:1 تا 100:1 متغیر است که پردازش حجم زیادی از داده های ویدئویی را ممکن می سازد.
هنگام خرید یک رسیور ویدیو، توجه به یک جنبه مهم مهم است که درک روشنی از دستگاه پخش چیست؟ مدار رسیور ویدئویی بر اساس یک میکروکنترلر متشکل از مدار منبع تغذیه، مدار رابط ارتباطی، مدار ورودی خود چک و آدرس، مدار درایو خروجی، رابط ورودی آلارم و مدارهای دیگر است. رمزگشاهای ویدئویی معمولاً به تنهایی قابل استفاده نیستند و باید در ارتباط با میزبان سیستم استفاده شوند. بنابراین، اگر دستگاهی مانند لپ تاپ است که خروجی صدای دیجیتال مجزا (فیبر/کواکسیال) ندارد و صدا و تصویر دیجیتال فقط از HDMI قابل خروجی است، خرید یک رسیور تصویری با جداسازی سیگنال HDMI ضروری است. تابع ویژگی معمولی آن این است که دارای دو پورت HDMI، یکی ورودی و دیگری خروجی است. رسیور ویدیویی سیگنال صوتی دیجیتال را از خط ورودی HDMI برای رمزگشایی جدا می کند و برای انتقال آسان به تلویزیون به خروجی سیگنال ویدیویی ادامه می دهد.